خیلی حس بدیه که خیلیا رو اعصابت باشن و ندونن که چقدر رو اعصابن...

این بیشتر از همه اذیتم میکنه که میخواین حالمو خوب کنین به زور...

خیلی از دستت دلم گرفت آقا داداش{داوود}...انتظارم چیز دیگه ای بود بعد این همه وقت دوری...

چرا وقتی دورم انقدر به دلتون نزدیکم ولی وقتی کنار همیم انقدر ازتون دور میشم...

واقعا "فکر میکردم"{بخوانید توهم داشتم} که حالت رو به بهبودیه ؟ یعنی نیست؟ دوران نقاهت نمیخواد دست از سر کچل تو برداره...بیچاره تو

هنوز کنار تو بودن واسم خیلی شیرینه پسر کوچولو....شاید شیرینترین قسمت این سفر...خدا رو شکر که هستی...وگرنه احتمالا خیلی قبل از پا دراومده بودم...شکر که هستی...

چرا دلم انقدر گرفته که نمیتونم با این بغضه هیچ کاری کنم...؟؟؟؟

چرا از اون شادی که قبل اومدن داشتم خبری نیست؟؟؟

از جمله "دوری و دوستی"{بخوانید دوری و محبت"} متنفرم ولی دارم میرسم به واقعیتش....نمیخوام برسم...

چقدر حرف داری که دارن میشن جزو رازهای مگو....دلم واست میسوزه....

پی نوشت۱ واسه دو نفری که خیلی دوستشان دارم و شاید خودشان ندانند:

اینجا تقریبا تنها جاییه که هرچی دلم میخواد میگم...پس از شما دو نفر خواهش میکنم حرفای خود دلمو نشنیده و ندیده بگیرید...دلم نمیخواد اینجا هم نتونم حرفای دل طفل معصوممو بزنم...پس بخوانیدو فراموش کنید...

پی نوشت ۲:خدایا ببخش که من اینقدر بدم...خدا رو شکر که لااقل تو میدونی چقدر دلم واست تنگه...

اگه تو هم نمیدونستی به نظرت باید چیکار میکردم؟...